Podaci o razvoju školstva u Baču nepobitno upućuju na činjenice i kazuju da ono postoji i organizovano radi od 1756. godine. Već u XVIII veku nastava se izvodi na mađarskom i srpskohrvatskom jeziku i sve to u iznajmljenim i nenamenskim školskim zgradama.
Nova školska zgrada, prema podacima, izgrađena je 1808. godine, a 1876. godine su dograđene još tri učionice za školsku decu i dve za zabavište. Garderoba i trpezarija su se nalazile u školskom delu.
Dakle, 33 godine nakon otvaranja prve predškolske ustanove u našoj zemlji i u Baču je u sklopu škole otvorena predškolska ustanova u kojoj su se obrazovala i ženska deca.
Sa decom predškolskog uzrasta umesto vaspitačica radile su kaluđerice Reda „Naša Gospa“.
Na početku je osnovni jezik bio mađarski, bez obzira što je većina dece bila nemačke i hrvatske nacionalnosti. U kasnijem periodu koriste se i nemački i srpskohrvatski nastavni jezik.
Najveća pažnja u radu sa decom posvećivana je veronauci. Osim veronauka učile su se recitacije, pesme i to obično pre podne: pevanje, ručni rad (rad sa hartijom i različitim sezonskim i prirodnim materijalima), zatim igre u pesku i kolu. U ovom periodu oko 1900. godine osim časnih sestara rade i zabavilje, koje su se obučavale u dvogodišnjim školama.
U njima su naučile sve ono što je trebalo da rade u zabavištu. Izbor iz tih materijala su vršile same, jer pogodnih priručnika nije bilo. 1913. godine Leo Eksner izdao je priručnik za zabavilje, na mađarskom jeziku, koji je postao sastavni deo svakodnevnog rada sa decom, odnosno, bio je od velike pomoći zabaviljama.
Nameštaj je bio oskudan i nepodoban. To su najčešće bile samo dugačke klupe, sa naslonom ili bez naslona, prislonjene uza zid, na kojima su deca jedno do drugog mirno sedela. Kako je dece bilo mnogo, često više nego što je moglo da sedne na klupe, sedela su i na podu. Stolovi su uvedeni kasnije, a uz njih i odgovarajuće stolice za decu.
Posle I svetskog rata dograđuje se još jedna prostorija koja služi kao trpezarija. Takođe se menja i službeni nastavni jezik. Pošto je u Baču bilo najviše nemačkog stanovništva, deca nemačke narodnosti imala su nastavu na svom maternjem jeziku. Sa ostalom decom se radilo na srpskohrvatskom nastavnom jeziku.
U toku II svetskog rata radilo se na mađarskom, nemačkom i srpskohrvatskom jeziku, gde je obavezno bilo učenje mađarskog jezika. Obrazovanje i vaspitanje se vršilo prema potrebama tadašnje okupatorske vlasti.
Odmah posle oslobođenja (1945. godine) podizanje i unapređenje predškolskog vaspitanja, kao i školstva opšte, bio je sastavni deo programa narodne vlasti. Tako se odmah posle oslobođenja organizovani tečajevi za vaspitače u trajanju od 3 do 6 meseci. Sticanjem mladog, obrazovanog kadra prestaje i rad časnih sestara u zabavištu.
Novo osoblje ulaže ogromne napore da obuhvati što veći broj dece redovnim pohađanjem zabavišta. Broj dece je veliki i različitog su uzrasta, ali zbog nedostatka prostora rade samo dve grupe predškolskog uzrasta, odnosno najstarije grupe. Kasnije je na jednog vaspitača dolazilo i po pedesetoro dece, što je uzrokovalo rad u dve smene i sa četiri grupe.
Ubrzo, zbog potreba škole za većim brojem prostorija predškolska ustanova je preseljena. Do 1959. godine vrtić se selio četiri puta, da bi zatim bio smešten u zgradi stare pošte. U ovoj zgradi postojale su dve radne sobe, koje su ujedno služile i kao trpezarija,.
Pošto u zgradi nije bilo kuhinje, hrana se donosila iz školske kuhinje. To je obično bio namazan hleb i razni topli napici. U ovom periodu vrtić su pohađala deca od 5 do 7 godina, tj deca pred polazak u školu. Međutim, bilo je i mlađih, a to su uglavnom bila deca prosvetnih radnika. Ovi je bio samo poludnevni boravak. Ponekad se radilo u tri smene zbog velikog broja dece i oskudnosti prostora (npr. nekada je bilo 46 – oro dece, a stolica samo 36).
Nameštaj se pravio (privatni stolari), a ponekad se i kupovao na rasprodaji, da bi se zatim prepravljao i prilagođavao dečijem uzrastu (stolovi i stolice). Opremljenost vrtića igračkama, knjigama i drugim sredstvima bila je dobra jer su roditelji na početku godine uplaćivali određenu svotu novca za sredstva i potrošni materijal.
Igračke, knjige i ostala sredstva bila su smeštena na police i u ormariće, ali ipak dostupna deci. Kada su se stekli uslovi za izgradnju novog predškolskog objekta, vrtić je prestao da radi u tim trošnim prostorijama.
Nova predškolska ustanova izgrađena je 1979. godine, pored škole. Kapacitet ovog objekta je bio 150 – oro dece. Prostor je okružen mnoštvom zelenila i travnatih površina. Ova zgrada je imala 5 radnih soba, trpezariju, fiskulturnu salu, kuhinju, pripadajuće sanitarne čvorove za decu i osoblje, kao i prostrano dvorište sa dvorišnim spravama.
Rad u novom objektu je organizovan kao celodnevni boravak za decu mlađu od pripremnog predškolskog uzrasta. Pripremne grupe su imale dva vida boravka u ustanovi – poludnevni i celodnevni boravak.
Do 1994. godine svi vrtići u opštini Bač su bili pri osnovnim školama. 30.6.1994. rešenjem SO Bač osniva se Predškolska ustanova „Kolibri“ i ona objedinjuje sve vrtiće u opštini (Bođani, Vajska, Plavna, Bačko Novo Selo, Selenča, a centralni objekat Ustanove se nalazi u Baču).
Početkom 2003. godine adaptirana je stara zgrada Omladinskog doma u Malom Baču za potrebe predškolske ustanove i otvorene su dve vaspitne grupe (mešovita i pripremna predškolska grupa) u celodnevnom boravku. Takođe, u Selenči je 2007. godine izgrađena i otvorena nova zgrada vrtića u kojoj borave četiri vaspitne grupe u celodnevnom boravku (jaslena, dve mešovite i pripremna predškolska grupa). 2024. godine otvara se celodnevni boravak u Vajskoj i Plavni.
2015. godine kreće se u adaptaciju objekta u Baču, prvenstveno zbog povećanja kapaciteta objekta. 2015/16 radne godine završena je I Faza – rekonstrukcija i dogradnja objekta, zatim je postavljena ograda oko „velikog dvorišta“.
U toku drugog polugodišta školske 2017/18. godine završena je II Faza, dogradnja dve jaslene sobe sa pratećim adekvatnim prostorom (sanitarni čvor, trpezarija, polunatkrivene terase), kao i spratni aneks dve kancelarije, zbornica, čajna kuhinja i sanitarni čvor za osoblje vrtića.
Danas PU „Kolibri“ u svom sastavu ima 7 vrtića i 18 vaspitnih grupa i 60 zaposlenih radnika. Ustanova pokriva celu opštinu Bač i osim u Bođanima i Plavni, u svim ostalim mestima je organizovan celodnevni boravak.